3 Ağustos 2013 Cumartesi

Satranç oyununu 15- 16 yaşlarındayken rahmetli babacığımdan öğrendim. Bana sözle değil ama tavırlarıyla, hamleler ve stratejilere önem vererek davranmanın çok da iyi bir şey olmadığını da öğretti. Satrancı başarıyla oynadığım zamanlar çok düşman kazandım. Alenen olmasa da bana rakip olan insanların verdiği olumsuz mesajlardan hoşlanmadım. Aşk dışında hiç bir tutkuya kapılmamayı bana satranç oynamak öğretti. Tutkuya kapılsam da tutsak olmamayı da ayrılıktan öğrendim.

2 yorum:

Creat dedi ki...

Güzel blog. Kolay gelsin…. Benim Bloğuma da beklerim

Oğuz Dinç dedi ki...

Keşke daha fazla yazsanız...
Okuyup düşünsek böyle, şehre pencereden bakıp, sabahın yedisinde...